Quarter 3/2014

Phraya Winit: Father of Thai Botany Phraya Winit, or To Komes, has discovered many indigenous plants of Thailand during his service in the Thai Department of Forestry. He discovered 11 plants that were the first in the world. His dedication to the studies of Thai plants has earned Phraya Winit the father of Thai botany. Dr. Piya Chalermklin of Thailand Institute of Scientific and Technological Research wrote about 11 plants discovered by and named after Phraya Winit.

´Ã. » ÂÐ à©ÅÔ Á¡ÅÔè ¹ ¼ÙŒ àªÕè ÂǪÒÞ¾Ô àÈÉ Ê¶ÒºÑ ¹ÇÔ ¨Ñ ÂÇÔ ·ÂÒÈÒʵÏ áÅÐ à·¤â¹âÅÂÕ áË‹ §»ÃÐà·Èä·Â

อรพิ ม เป นชื่ อดอกไม ขนาดใหญ มี กลี บดอกสี ขาว กลี บโค งเรี ยวงาม ประหนึ่ งคิ้ วของนางเอกในวรรณคดี จึ งเป นที่ มาของอี กชื่ อหนึ่ งของต นอรพิ ม คื อ คิ้ วนาง ซึ่ งเป นพรรณไม พื้ นเมื อง ถิ่ นเดี ยวของไทย มี ขึ้ นอยู เฉพาะใน ประเทศไทยเท านั้ น จึ งนั บเป นความ

ภาคภู มิ ใจของคนไทยที่ คิ ดว า อรพิ ม เป น มรดกทรั พยากรธรรมชาติ ที่ บรรพบุ รุ ษมอบไว ให เราชาวไทย สมควรที่ จะหวงแหนและร วมกั น อนุ รั กษ รวมทั้ งมี ความยิ นดี ที่ จะรู จั กกั บผู ที่ สำรวจพบ อรพิ ม เป นคนแรกของโลก นอกจากการสำรวจพบ อรพิ ม เป นครั้ งแรกของโลก แล ว ท านยั งได พบพรรณไม ชนิ ดใหม ของโลกเป นจำนวน ถึ ง ๑๑ ชนิ ด จนได รั บการยกย องให เป นบิ ดาแห ง วงการพฤกษศาสตร ไทย นั บเป นความยิ่ งใหญ ในการ ย อนอดี ตไปรู จั กท านและผลงานในวงการพรรณไม ของ ท าน ใช แล ว..ท านคื อ อำมาตย เอก พระยาวิ นิ จวนั นดร ที่ มี ชื่ อเดิ มว า โต โกเมศ เกิ ดเมื่ อวั นที่ ๑๑ พฤศจิ กายน พ.ศ. ๒๔๓๓ ที่ บ านตำบลคลองเตย อำเภอเมื อง จั งหวั ดปทุ มธานี เป นบุ ตรคนโตของนายซองลิ้ ม และ นางพ วง โกเมศ ศึ กษาเบื้ องต นที่ โรงเรี ยนอั งกฤษมหา- พฤฒาราม โรงเรี ยนสวนกุ หลาบอั งกฤษ และโรงเรี ยน แผนที่ กรุ งเทพฯ ต อมาในป พ.ศ. ๒๔๕๒-๒๔๕๓ ได รั บทุ นของรั ฐบาลไปศึ กษาวิ ชาการป าไม ต อที่ โรงเรี ยน อิ มพี เรี ยลฟอเรสต คอลเลช เดราดู น ยู ไนเตตฟรอวิ นเชส อิ นเดี ย

เมื่ อสำเร็ จการศึ กษาแล วได เข ารั บราชการใน ตำแหน งผู ช วยเจ ากรมป าไม ๖ กรมป าไม ปฏิ บั ติ หน าที่ ในกรมป าไม มาโดยตลอด เดิ นทางไปปฏิ บั ติ งานใน หน าที่ และเก็ บตั วอย างพรรณไม ทั่ วประเทศ เป นผู ริ เริ่ ม ก อตั้ งหอพรรณไม ที่ มี ชื่ อย อว า BKF ของกรมป าไม ในป พ.ศ. ๒๔๗๓ (ป จจุ บั นอยู ในส วนของกรมอุ ทยาน แห งชาติ สั ตว ป าและพั นธุ พื ช) และได รั บพระราชทาน บรรดาศั กดิ์ สู งสุ ดเป นอำมาตย เอก พระยาวิ นิ จวนั นดร เมื่ อวั นที่ ๓๐ กั นยายน พ.ศ. ๒๔๘๕ และได รั บพระ มหากรุ ณาธิ คุ ณโปรดเกล าฯ แต งตั้ งให เป นราชบั ณฑิ ต ประเภทวิ ทยาศาสตร ชี วภาพ ประจำสาขาวิ ชาพฤกษ- ศาสตร สำนั กวิ ทยาศาสตร ราชบั ณฑิ ตยสถาน ต อมา ในป พ.ศ. ๒๔๘๖ ท านได ลาออกจากราชการไปดำรง ตำแหน งในบริ ษั ท ไม อั ดไทย จำกั ด และถึ งแก อนิ จกรรม เมื่ อวั นที่ ๑๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๙๘ สิ ริ รวมอายุ ได ๖๔ ป

Powered by